Gabinet Rozwoju i Psychoterapii
Ksenia Buchta-Malinowska
fot. Mirosław Buchta
,,
"Zmiana pojawia się wtedy, gdy stajesz się tym, kim jesteś, a nie wtedy gdy próbujesz się stać tym, kim nie jesteś”
Fritz Perls
W różnych okresach życia czyta się ten sam tekst – różnie
Ryszard Kapuściński
Całe swoje życie uczysz się różnych rzeczy, przenosząc tą wiedzę do nieświadomości, a następnie końcowy wynik uczenia się automatycznie stosujesz w praktyce
Milton H. Erickson
I zawsze pamiętaj, że jesteś kimś wyjątkowym. Jedyne, co musisz zrobić to pozwolić innym zobaczyć, że taki jesteś.
Milton H. Erickson
Dopiero w samym środku zimy przekonałem się, że noszę w sobie niepokonane lato.
Albert Camus
Szczęście to zdolność wykorzystania tego, co zostało Ci dane.
Milton H. Erickson
Oferta
Psychoterapia indywidualna

Konsultacje psychologiczne to oferta skierowana do osób, które nie podjęły jeszcze decyzji o rozpoczęciu wprowadzania zmian we własnym życiu przez udział w psychoterapii lub które doświadczają wielu wątpliwości i chciałaby uzyskać odpowiedzi na nurtujące je pytania. Udział w nich pomaga wstępnie zorientować się w naturze własnych trudności i problemów oraz pozwala uzyskać wskazówki, dotyczące wyboru najlepszej drogi do ich rozwiązania. Z tego typu możliwości mogą skorzystać również osoby, które potrzebują doraźnego wsparcia w sytuacji, w której obecnie się znajdują. Konsultacje (jedno do trzech spotkań) mogą stanowić wstęp do dłuższego kontaktu.

Spotkania kwalifikacyjne są skierowane do osób zainteresowanych udziałem w grupach terapeutycznych lub realizowanych programach. Służą one przede wszystkim wzajemnemu zapoznaniu się, czyli zebraniu i przekazaniu informacji niezbędnych dla dalszej pracy, wstępnemu określeniu oczekiwań i celów oraz podjęciu decyzji o przyjęciu lub rezygnacji z oferty terapeutycznej.

Psychoterapia indywidualna stanowi opartą na dialogu formę pomocy osobom, znajdującym się kryzysie życiowym oraz doświadczającym problemów i zaburzeń emocjonalnych (wahania nastroju, lęki, nerwica, depresja) a także cierpiącym z powodu zaburzeń odżywiania, zaburzeń osobowości czy trudności w relacjach społecznych. Jest ona nastawiona na głębsze poznawanie, rozumienie siebie (własnych uczuć, myśli, postaw, przekonań, zachowań prezentowanych w różnych sytuacjach, zarówno wobec innych ludzi, jak i wobec własnej osoby), ale również odkrywanie posiadanego potencjału i likwidację lub zmniejszenie emocjonalnego cierpienia. Celem psychoterapii jest poprawa jakości życia, osiągana przez pomoc w nabywaniu umiejętności „usuwania różnorodnych przeszkód z własnej drogi” i tym samym umożliwienie osobie, uczestniczącej w terapii, dążenia do osobistego rozwoju zgodnie z jej predyspozycjami i zasobami. W procesie psychoterapii terapeuta, ponosi odpowiedzialność za warunki oraz przebieg procesu terapeutycznego, natomiast o kierunku i wprowadzaniu zmian decyduje wyłącznie jej uczestnik.

Psychoterapię indywidualną poprzedza zwykle kilka spotkań o charakterze konsultacyjnym i diagnostycznym (nie więcej niż trzy). Mają one na celu m.in. wstępne rozeznanie sytuacji i określenie problemów z jakimi zgłasza się osoba oraz wyznaczenie dalszych sposobów i kierunków pracy. Czas trwania procesu terapeutycznego oraz częstotliwość spotkań ustalane są indywidualnie. Podejmowanie decyzji o rozpoczęciu własnej psychoterapii jest skomplikowanym i często długotrwałym procesem. Do głosu mogą bowiem dochodzić liczne obawy, którym nierzadko towarzyszą różnorodne wyobrażenia. Wiele z nich opiera się na zaczerpniętej niemal wyłącznie z filmów wiedzy. W rezultacie niejednokrotnie bywa, że stworzone na własne potrzeby wizje znacznie rozmijają się z rzeczywistością. Z pewnością nie są także pomocne, nadal niestety funkcjonujące w społecznej rzeczywistości, mity i stereotypy. Wszystko to i jeszcze wiele innych czynników często utrudnia i tak już niełatwe zmagania z samym sobą. Nie ulega jednak wątpliwości, że jeśli się czegoś nie spróbuje, to nie ma możliwości przekonania się o tym, czy coś mi pasuje, czy też nie. Najtrudniejszy jest zwykle pierwszy krok…

Jeśli więc wahasz się, czy ta oferta jest odpowiednia dla Ciebie, zapraszam do kontaktu i umówienia się na konsultacje, podczas której będziesz mieć okazję do rozmowy o swoich niepokojach oraz uzyskasz wyczerpujące odpowiedzi na nurtujące Cię pytania.


Psychoterapia online (przez Skype)

Psychoterapia online z wykorzystaniem komunikatora Skype jest ofertą skierowaną szczególnie do osób, które z różnych powodów nie mają możliwości uczestniczenia w psychoterapii stacjonarnie, czyli w gabinecie.

Trudności związane z dojazdem, stanem zdrowia, wyjazdem, czy wynikające z innych przyczyn, stanowiących, trwałą lub czasową, przeszkodę w bezpośrednim spotkaniu, nie muszą automatycznie oznaczać rezygnacji z regularnego udziału w sesjach. Kontakt za pośrednictwem internetu przynosi bowiem takie same efekty, jak osobista rozmowa. 

 

To, co jest potrzebne do udziału w psychoterapii online to:

1. zainstalowany program Skype

2. kamerka internetowa

3. mikrofon

3. stabilne łącze internetowe

 

Szczegółowe informacje i zapisy pod numerem telefonu oraz drogą mailową.


Soboty z psychoterapią

Soboty z psychoterapią to oferta adresowana do osób, które chcą korzystać z terapii, ale z uwagi na godziny pracy, czy inne przeszkody zewnętrzne nie mają możliwości uczestniczenia w sesjach w tygodniu.

Wstępna propozycja terminów obejmuje przede wszystkim soboty a w szczególności godziny od 8.00 do 13.00. Istnieje jednak możliwość ustalenia innych godzin sesji terapeutycznych. W wyjątkowych sytuacjach możliwe są również spotkania w niedzielę.

Szczegółowe informacje na temat oferty można uzyskać pod podanym na stronie numerem telefonu oraz drogą mail-ową.

Warunki uczestnictwa w sesjach weekendowych ustalane są indywidualnie.

 


Psychoterapia uzależnień

Psychoterapia uzależnień jest szczególną formą psychoterapii adresowaną do osób uzależnionych, które nadużywają jednej lub więcej substancji psychoaktywnych (alkohol, narkotyki, leki) lub które cierpią z powodu zaburzeń nawyków i popędów, określanych powszechnie mianem „uzależnień behawioralnych” (hazard, zakupy, Internet, seks, praca, objadanie się). W pierwszym etapie leczenia podstawowym celem jest budowanie umiejętności utrzymywania abstynencji, nauczenie się rozpoznawania objawów tzw. głodu substancji (zachowania) i czynników ryzyka oraz opanowanie konstruktywnych sposobów radzenie sobie, zarówno z chęcią powrotu do nałogu, jak i w sytuacjach trudnych. Kolejny krok stanowi natomiast, szeroko rozumiana, praca nad wprowadzaniem zmian w poszczególnych sferach swojego życia. O uzależnieniu, w najprostszym ujęciu, możemy mówić wtedy, kiedy osoba podejmuje określone zachowanie, które przynosi jej szkody, ale pomimo tych szkód kontynuuje je a wszelkie próby jego przerwania kończą się niepowodzeniem.

Według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10 uzależnienie od alkoholu (lub innej substancji psychoaktywnej) rozpoznajemy, kiedy przez pewien okres w ciągu ostatniego roku (picia, brania) występowały co najmniej 3 (lub więcej) z poniższych objawów:

1. Silne pragnienie lub poczucie przymusu picia (brania), natrętna potrzeba spożywania alkoholu (zażywania narkotyku) tzw. głód alkoholowy (narkotykowy).

2. Upośledzenie zdolności kontrolowania zachowań związanych z piciem (braniem) upośledzenie zdolności powstrzymywania się od picia (brania), trudności w zakończeniu picia (brania) oraz w ograniczaniu ilości wypijanego alkoholu (zażywanej substancji) do wcześniej założonego poziomu.

3. Fizjologiczne objawy zespołu abstynencyjnego w sytuacji ograniczenia lub przerywania picia (zażywania narkotyków) lub używanie alkoholu (narkotyków) w celu złagodzenia albo zapobieżenia alkoholowemu (narkotykowemu) zespołowi abstynencyjnemu, czemu towarzyszy przekonanie o subiektywnym poczuciu skuteczności takiego postępowania.

4. Zmieniona (najczęściej zwiększona) tolerancja alkoholu (narkotyku) - ta sama dawka alkoholu (narkotyku) nie przynosi oczekiwanego efektu, potrzebne jest spożywanie większych dawek dla osiągnięcia oczekiwanego efektu.

5. Koncentracja życia wokół picia (brania) kosztem zainteresowań i obowiązków. Postępujące zaniedbywanie alternatywnych do picia (zażywania narkotyków) zachowań i zainteresowań.

6. Kontynuowanie picia (brania) pomimo wiedzy o szkodliwości.

Zbliżone kryteria stosowane są także w rozpoznawaniu innych problemów z obszaru uzależnień, w tym również zaburzeń nawyków i popędu.

Coraz częściej zdarza Ci się wieczorem sięgać po alkohol? Miewasz kłopoty ze snem i zauważyłeś, że po piwie łatwiej przychodzi Ci zasnąć? Masz wyczerpującą i wymagającą pracę, a kiedy przychodzi weekend myślisz już wyłącznie o tym żeby się zrelaksować z pomocą alkoholu? Nie wyobrażasz sobie imprezy bezalkoholowej? Zastanawiasz się, czy problem uzależnienia od alkoholu dotyczy Ciebie? Sprawdź siebie, odpowiadając na poniższe pytania:

1. Czy uważasz, że pijesz w taki sam sposób jak większość ludzi?

2. Czy Twoi przyjaciele bądź krewni uważają, że Twoje picie nie mieści się w normie?

3. Czy kiedykolwiek brałeś udział w spotkaniu Anonimowych Alkoholików?

4. Czy straciłeś kiedykolwiek przyjaciela lub dziewczynę z powodu picia?

5. Czy miałeś kiedykolwiek kłopoty w pracy z powodu alkoholu ?

6. Czy z powodu picia zaniedbałeś kiedykolwiek swoje obowiązki, sprawy rodzinne lub opuściłeś pracę kilka dni pod rząd?

7. Czy miałeś kiedykolwiek delirium tremens (majaczenie alkoholowe), nasilone drżenia czy po nadużyciu alkoholu słyszałeś głosy lub widziałeś nie istniejące rzeczy?

8. Czy z powodu picia zwracałeś się kiedykolwiek do kogokolwiek z prośbą o radę?

9. Czy przebywałeś kiedykolwiek w szpitalu z powodu picia?

10. Czy byłeś kiedykolwiek zatrzymany za prowadzenie pojazdu po użyciu alkoholu lub czy kiedykolwiek prowadziłeś pojazd po wypiciu alkoholu?

Udzielenie co najmniej 5 twierdzących odpowiedzi jest uznawane za wystarczające kryterium do rozpoznania uzależnienia od alkoholu. Być może teraz doświadczasz tzw. mieszanych uczuć. Z jednej strony przeżywasz lęk i chciałbyś jak najszybciej poszukać pomocy a z drugiej pojawia się myśl, że może „wcale nie jest tak źle”, że „ten test to kompletna bzdura, która nic o mnie nie mówi”. Twoje przeżycia są w pełni zrozumiałe. Decyzja o podjęciu terapii, zwłaszcza w zakresie o uzależnienia, nie jest łatwa. Jeśli jednak masz jakiekolwiek wątpliwości, czy to związane z rezultatem testu, czy też wynikające z własnych przemyśleń, to zapraszam do rozmowy o tym, co Ci niepokoi.


Trening picia kontrolowanego

Trening picia kontrolowanego to forma pomocy przeznaczona dla osób, które używają alkoholu w sposób szkodliwy. Jej celem jest nabycie umiejętności ograniczenia ilości oraz częstotliwości używania alkoholu. O piciu szkodliwym mówimy wtedy, kiedy używanie alkoholu powoduje szkody zdrowotne, fizyczne lub psychiczne, ale również psychologiczne i społeczne. Według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10 picie szkodliwe diagnozowane jest gdy:

  1. Picie alkoholu spowodowało szkody somatyczne lub psychologiczne (lub znacznie przyczyniło się do tego), włączając upośledzenie sądzenia lub dysfunkcjonalne zachowania, które może prowadzić do niesprawności lub mieć niepożądane następstwa dla związków z innymi ludźmi,
  2. Charakter szkód powinien być lub jest jasno rozpoznawalny (i określony),
  3. Wzorzec picia utrzymywał się przez co najmniej miesiąc lub występował w sposób powtarzający się w ciągu 12 miesięcy,
  4. Zaburzenie nie spełnia kryteriów uzależnienia (patrz zakładka: Psychoterapia uzależnień)

Krótkoterminowy program dla użytkowników marihuany

CANDIS to indywidualny, krótkoterminowy program terapeutyczny dla osób, doświadczających problemów z powodu używania marihuany lub haszyszu. W programie mogą uczestniczyć osoby powyżej 16 roku życia, które chciałyby ograniczyć używanie konopi lub całkowicie z niego zrezygnować.

Program obejmuje z reguły 10 sesji, z których każde trwa 90 minut. Są one realizowane w ciągu od 2 do 3 miesięcy i mają charakter indywidualnych rozmów z terapeutą.

Program CANDIS jest wdrażany w Polsce przez Krajowe Biuro ds. Przeciwdziałania Narkomanii we współpracy z Centralnym Instytutem Zdrowia Psychicznego Uniwersytetu Heidelberga w Mannheim i Uniwersytetem Technicznym w  Dreźnie.

Skuteczność programu CANDIS została potwierdzona w badaniach ewaluacyjnych prowadzonych przez Uniwersytet Techniczny w Dreźnie. 

Zajęcia w ramach terapii prowadzone są przez certyfikowanych specjalistów terapii uzależnień, którzy odbyli dodatkowo profesjonalne szkolenia uprawniające ich do prowadzenia programu Candis.

Podstawy teoretyczne programu opierają się na wykorzystaniu metod o udokumentowanej w badaniach  naukowych skuteczności - dialog motywujący, opracowany przez amerykańskich psychologów Rollnick’a i Millera, oraz koncepcje behawioralno – poznawcze.

Dialog motywujący to bardziej  filozofia pracy z pacjentem niż metoda terapii. W dialogu motywującym  pacjent traktowany jest podmiotowo, a rola terapeuty polega na  wzmocnieniu w pacjencie gotowości do zmiany oraz rozpoznaniu  jego zasobów psychicznych i społecznych.

Metody behawioralno - poznawcze odwołują się do założenia, że w uzależnieniu od substancji psychoaktywnych istotną rolę odgrywa proces „uczenia się”. Dlatego w terapii ważne jest. aby osoba rozpoznała te mechanizmy, które w jej przypadku doprowadziły do uzależnienia oraz nabyła umiejętności radzenia sobie z problemami w sposób inny, nie wymagający sięgania po substancje psychoaktywne.

Cele terapii:

  1. rozpoznanie swoich problemów związanych z używaniem konopi,
  2. zaakceptowanie terapii i regularne uczestniczenie w leczeniu,
  3. dążenie do abstynencji, lub redukcji używania jako najważniejszego celu leczenia,
  4. całkowite zaprzestanie lub ograniczenie używania konopi,
  5. pozostawanie w abstynencji przy zastosowaniu działań profilaktycznych zapobiegających nawrotom,
  6. ​nauczenie się adekwatnego i skutecznego rozwiązywania problemów psychologicznych i społecznych

źródło:http://www.candisprogram.pl/program

 

Program „Candis”, realizowany w ramach oferty Gabinetu Psychologicznego, jest odpłatny. Koszt pojedynczego spotkania (1,5 godziny)  to 100 zł.

Warunkiem wzięcia udziału w programie jest odbycie spotkania kwalifikacyjnego, w trakcie którego zostaną omówione szczegóły uczestnictwa.

 


Psychoterapia grupowa

Psychoterapia grupowa jest jedną z form psychoterapii. W odróżnieniu od spotkań indywidualnych uczestniczy w niej kilka lub kilkanaście osób (najczęściej nie więcej niż dwanaście) oraz jeden lub dwóch terapeutów. Psychoterapia grupowa oparta jest przede wszystkim na związku, który w trakcie jej trwania tworzy się między członkami grupy. Terapeuta zajmuje w czasie jej trwania dalsze miejsce, choć jego rola nadal jest istotna. Grupa tworzy realne środowisko społeczne, które jednak, z racji wprowadzonych zasad i wspólnoty doświadczeń, jest bardziej tolerancyjne i bezpieczne niż otoczenie w codziennym życiu. Fakt ten sprzyja spontanicznemu ujawnianiu własnego „ja”, co może przejawiać się w swobodzie wypowiadania wszystkich swoich myśli na każdy temat, w wyrażaniu opinii i uczuć bez ich cenzurowania i selekcjonowania oraz ujawnianiu ważnych, ale też nierzadko trudnych wydarzeń z życia. Uczestnicy spotkań wzajemnie się słuchają i obserwują, udzielając sobie informacji zwrotnych o swoim funkcjonowaniu. Mają także okazję zdobywać oraz trenować nowe umiejętności społeczne.

Grupy terapeutyczne organizowane są jako zamknięte lub otwarte. Pierwsze z nich pracują w tym samym składzie przez cały okres trwania terapii, który jest zwykle z góry określony. Nie są do nich przyjmowane nowe osoby. Dla odmiany w grupach otwartych uczestnicy zmieniają się – jedni są przyjmowani a drudzy, którzy ukończyli terapię, wypisywani.

Warunkiem uczestnictwa w grupie psychoterapeutycznej jest odbycie kilku spotkań indywidualnych o charakterze kwalifikacyjnym. Ich celem jest przygotowanie osób zainteresowanych rozpoczęciem terapii do efektywnego udziału w niej. W trakcie spotkań terapeuta wyjaśnia cele, zasady i dynamikę funkcjonowania grupy, odpowiada na pytania kandydata oraz omawia z nim jego oczekiwania. Etap kwalifikacji kończy decyzja o podjęciu lub rezygnacji z terapii. Z osobą, która jest przekonana do rozpoczęcia psychoterapii grupowej, zawierany jest kontakt terapeutyczny.

Szczegółowe informacje o proponowanych grupach można znaleźć w dziale Aktualności.


Warsztaty

Warsztat, choć czasem porusza podobne zagadnienia, nie jest tym samym, co psychoterapia. Stanowi on na ogół krótkoterminową formę grupowej pracy nad określonym tematem z zakresu rozwoju osobistego. Udział w warsztacie może stać się inspiracją do dalszych poszukiwań, wprowadzania zmian oraz odkrywania siebie w nieznanych dotąd obszarach. W trakcie jego trwania zdobywa się wiedzę i praktyczne umiejętności, co wywiera znaczący wpływ na jakość życia. Spotkania takie stwarzają także okazję do przełamania, w bezpiecznej atmosferze, własnych ograniczeń, eksperymentowania z nowymi zachowaniami i pomysłami a także konstruktywnego spędzenia czasu. Warsztaty odbywają się w małych, kilkuosobowych grupach, zapewniających możliwość, zarówno wspólnej, jak i indywidualnej pracy. Każda propozycja tematyczna oparta jest na unikalnym, autorskim programie. Czas trwania pojedynczego spotkania, w zależności od poruszanych wątków, obejmuje zwykle kilka godzin w ciągu jednego (lub rzadziej dwóch dni). Wyjątek stanowią warsztaty wyjazdowe. Ogólnym warunkiem uczestnictwa w warsztacie jest dokonanie rezerwacji miejsca oraz wpłacenie zaliczki. Szczegółowe informacje organizacyjne będą podawane osobno dla każdej oferty tematycznej.